‏

به قول صادق هدایت در زندگی حرف هایی است که مثل خوره روح انسان را در انزوا می ‏خورد و می خراشد. گاهی اوقات هرچه فکر می کنم آدمی به قطر و طول و پهنای دکتر ‏فیروزآبادی که یحتمل باید مقادیری عقل در وی موجود باشد، چطور چنین حرفی را ممکن ‏است صادر کند، در می مانم. البته خیلی اوقات یک چیزهایی از آدم درمی رود و بالاخره ‏انسان اینطوری است، ولی حرف هایی که احتمالا ممکن است پس از اندیشیدن به زبان آمده ‏باشد، با آن چیزهایی که از آدم در می رود یک کمی فرق می کند. مثلا سردار فیروزآبادی ‏اعلام کرده است که " اندیشه های احمدی نژاد را مدون کنید." ‏

من از وقتی این جمله را خوانده ام همینطوری سرم دارد گیج می رود، احساس می کنم چشم ‏هایم خوب نمی بیند، فکر می کنم شاید چیزی که خواندم درست نبوده و منظور چیز دیگری ‏بوده و بعد از همه این قضایا به این فکر می کنم که مین دکتر فیروزآبادی که احتمالا دکترایش ‏را باید از همان آکسفوردی، کمبریجی، هارواردی، رودهنی، بومهنی جایی گرفته باشد، اگر به ‏فرض سری به خانه بزند و پسر یا دخترش که قطعا موجود فهمیده ای است، بگوید: " پدر! ‏واقعا وقتی این حرف رو می زدی به فکر آبروی خانوادگی مون نبودی؟" می خواهد چه ‏جوابی به او بدهد؟ چنین بود که کلی فکر کردم، سعی کردم ته انبار ذهنم را خالی کنم و ببینم ‏چطوری می شود این جمله را فهمید که " اندیشه های احمدی نژاد را مدون کنید." در همین ‏راستا برخی موانع تدوین اندیشه های احمدی نژاد را دریافته و توضیحات زیر را ضروری ‏می دانم:‏

اول: اصولا تدوین اندیشه های احمدی نژاد اگر نگوئیم کاری محال، می توانیم بگوئیم که ‏کاری غیرممکن است، چرا که برای تدوین هرچیزی- و این اختصاص به احمدی نژاد ندارد- ‏اول باید آن چیز وجود داشته باشد، تا بعدا بتوان تدوین اش کرد. چی چی را می خواهیم تدوین ‏کنیم؟ مگر چیزی وجود دارد که قرار است آن را تدوین کنیم؟ تدوین کردن یعنی مرتب کردن، ‏منظم کردن، شکل دادن، ترتیب ایجاد کردن. مثلا یک تحقیق وجود دارد که نظم ندارد، یا ‏تعدادی داستان توسط فهیمه ای فتانه ای کسی نوشته شده که کلی غلط املایی دارد، حالا قرار ‏است آنها را تدوین کنیم. طبیعی است که یک تدوینگر می آید و متن نوشته شده را اصلاح و ‏مرتب و منظم و درست می کند. فرض کنیم که اصلا داستانی وجود ندارد و تحقیقی انجام ‏نشده، این تدوینگران چه چیزی را می خواهند جلو و عقب بگذارند؟ چیزی که وجود ندارد که ‏اصلاح نمی تواند بشود، چیزی که وجود ندارد که نمی تواند اهمیتی بیشتر یا کمتر از چیز ‏دیگری که وجود ندارد داشته باشد؟

دوم: ممکن است خواندن جمله سردار دکتر فیروزآبادی این سووال را برای خواننده پیش ‏بیاورد که چطور یک آدم عاقل و بالغ چنین چیزی را ممکن است بگوید؟ به نظر من ما هر سه ‏اشتباه کردیم، هم احمدی نژاد، هم فیروزآبادی و هم ما، مشکل ناشی از درک افراد است. شما ‏کتاب " اتوبوس آبی" رجبعلی اعتمادی را هم به سردار فیروزآبادی یا مثلا علی آبادی یا ‏سعیدلو بدهید بخوانند، احتمالا فکر می کنند دارند لویاتان هابز را می خوانند، طبیعی است که ‏هیجان زده می شوند و فکر می کنند باید نوبل ادبی را بدهند به مریم حیدرزاده.‏

سوم: تدوین کردن راهی است برای فهم دقیق تر اثر یک مولف، یا دقیق و مرتب شدن اثر یک ‏نظریه پرداز، فایده تدوین این است که مردم بهتر متوجه می شوند که طرف چه حرف هایی را ‏زده است. به نظر من تدوین اندیشه های احمدی نژاد- به فرض اینکه به آثار باقی مانده از وی ‏اندیشه بگوئیم- کاری بسیار خطرناک است، چون مردم متوجه می شوند که او چه گفته است و ‏همین موضوع ممکن است عواقب بسیار خطرناک برای آینده کشور داشته باشد. تا حالا هم ‏بزرگترین امید و شانس ما این است که مردم یادشان رفته است که احمدی نژاد چه حرف هایی ‏زده است، اگر آنها را تدوین کنیم انگار تمام مصائب و مشکلات و دروغهای ناشی از سخنان ‏رئیس جمهور را مثل آینه دق گذاشتیم جلوی چشم مردم.‏

چهارم: تدوین اندیشه های احمدی نژاد- اگر اندیشه و احمدی نژاد اصولا قابل جمع باشد- کار ‏یک نفر دو نفر و یک شب و دو شب نیست، یک کار سنگین و دشوار است که مطمئنا اگر ‏قرار باشد یک جمع کوچک آن را انجام دهد، قطعا عواقب سختی برای تدوینگران خواهد ‏داشت، چرا که سامان ذهنی و روحی آنان را به هم می زند. مثلا فرض کنید این اندیشه ها در ‏یک هفته صادر شده است:‏
‏- جمعیت ایران باید بسرعت 120 میلیون نفر بشود.( شنبه)‏
‏- اسرائیل باید از صحنه گیتی حذف شود.( یکشنبه)‏
‏- جهت گیری ایران غرب باید به جهت گیری ایران شرق تبدیل شود( سه شنبه)‏
‏- لازم نیست اسرائیل حذف شود، باید رفراندوم شود.( جمعه)‏
فکر کنید یک آقای محترمی قرار است این نظریات را مدون کند، قطعا اگر ذهن منظمی داشته ‏باشد دیوانه می شود و اگر ذهنش مثل احمدی نژاد بی نظم باشد، طبعا تدوین این چیزها( ‏اندیشه؟) از او ساخته نیست.‏

پنجم: اصولا تدوین نظریات یک شخص زمانی ممکن است که نظریات وی به هم ربطی داشته ‏باشد، به نظر من نظریات احمدی نژاد را می توان به عنوان نظر شش هفت نفر که ربطی به ‏هم ندارند، مدون کرد. مثلا نظرات یک انقلابی سوسیالیست و نظرات یک فاشیست روستایی و ‏نظرات یک یهودی ضد صهیونیست و نظرات یک عرب ضد ایرانی و نظرات یک ایرانی ‏شووینیست ضدعرب و ضد غرب و نظرات یک آنارشیست دشمن نظم اقتصادی و .... در هر ‏حال بعید است بتوان چیزهای( بیایید توافق کنیم به حرف های احمدی نژاد بگوئیم چیزهای ‏احمدی نژاد، چون اندیشه مربوط به انسانهای معاصر است) رئیس جمهور را به عنوان ‏نظرات یک فرد منتشر کرد.‏

ششم: من با تدوین چیزهای احمدی نژاد مخالفم، این کار دقیقا به آن می ماند که شما تمام ‏مدارک جرم تان را مرتب کنید و در یک پوشه بگذارید و بفرستید برای دشمن تان، یا آنها را ‏در روزنامه منتشر کنید، کدام دیوانه ای چنین کاری می کند؟ یا اینکه مثلا به عنوان یک ‏کلاهبردار تمام دروغهایی را که گفته اید از روی نوار اظهارات تان پیاده کنید و زیر آن را ‏امضا کنید و در ابعاد وسیع منتشر کنید. من البته با احمدی نژاد مخالفم، ولی از مسوولان ‏کشور عاجزانه می خواهم نظرات احمدی نژاد را تدوین نکنند، چرا که اگر این چیزها تدوین ‏شد ممکن است منتشر شود و مردم و جهانیان آن را بخوانند و طبیعتا ایران را بسرعت نابود ‏کنند. من خواهش می کنم، تمنا می کنم اندیشه های احمدی نژاد را مدون نکنید.‏

هفتم: به نظر من سردار فیروزآبادی( گفتم سردار که نیازی به مدرک آکسفورد نباشد) یا عامل ‏سیا است یا عامل موساد است یا نوکر عربستان سعودی و در هر حال دشمن خونی احمدی ‏نژاد است، وگرنه چرا باید درست در شرایطی که ما داریم برای انتخاب نشدن احمدی نژاد ‏تلاش می کنیم تا اندیشه های او را تدوین و به مردم و جهانیان معرفی کنیم، او هم همین کار ‏را می کند؟ ‏

هشتم: من مطمئنم که احمدی نژاد با انتشار اندیشه های خودش مخالف است. برای امتحان او ‏را در یک اتاق حبس کنید و به مدت یک هفته مجبورش کنید آنچه در این سه سال گفته است ‏را بخواند یا بشنود، احتمالا بعد از یک هفته اولین جمله او چنین خواهد بود:‏
‏- این مزخرفات رو من گفتم؟‏
‏- این مرتیکه چقدر صداش شبیه من بود، دیدی برای خراب کردن من ادای منو در می آورد؟
‏- هر کی این حرف ها رو زده می خواسته منو خراب کنه!‏

به همین هشت دلیل که هر کدامش برای تدوین نشده چیز های احمدی نژاد کافی است، ‏خواهشمندم، عاجزانه تمنا می کنم ایشان را تدوین نکنید، فرض کنیم وسط مهمانی پسر عقب ‏مانده خانه یک صدای مشکوکی صادر کرده و ما هم قضیه را پایمالی کرده ایم و رفته است. ‏صبر کنیم مهمانان بروند، فردا صبح بشود و مردم همه چیز را فراموش کنند. ضمنا قبل از ‏خواب حتما پنجره ها را باز کنیم که اثری از رنگ و بوی اندیشه های احمدی نژاد باقی نماند. ‏

سووال اول: با توجه به اینکه آقای احمد توکلی گفته است: " نمایندگان مجلس آن صد میلیون ‏تومان را که گرفتند، برگردانند" به نظر شما آیا نمایندگان مجلس، دولت احمدی نژاد را ‏استیضاح می کنند؟
‏1) استیضاح نمی کنند، چون صد میلیون تومان پول زیادی است؟
‏2) استیضاح می کنند، چون صد میلیون تومان پول خیلی زیادی نیست؟
‏3) بعید است استیضاح کنند، چون هنوز خانه نخریده اند؟
‏4) اصولا اگر آدم در شهر غریب باشد، حداقل باید صد میلیون تومان پول توی جیبش باشد؟

سووال دوم: با این فرض که امیر محبیان اخیرا گفته است: " بر اصولگرایان عقلا واجب است ‏که کاندیدایی بهتر از احمدی نژاد معرفی کنند." کدام بخش این جمله از نظر منطقی اشکال ‏دارد؟
‏1) " بر اصولگرایان عقلا واجب است" غلط است، چون عقل، وجوب و اصولگرایی تناقض ‏دارند؟
‏2) " بر اصولگرایان عقلا واجب است" غلط است، چون عقل و اصولگرایی تناقض دارند؟
‏3) " واجب است کاندیدایی بهتر از احمدی نژاد معرفی کنند" غلط است، چون در هر حال هر ‏کاندیدایی معرفی کنند، از احمدی نژاد بهتر می شود، باید گفته شود " بر اصولگرایان واجب ‏است کاندیدایی غیر از احمدی نژاد معرفی کنند"؟ ‏
‏4) در هر حال این جملات چون مربوط به احمدی نژاد است، احتمالا دروغ و در نتیجه غلط ‏است؟

سووال سوم: با توجه به اینکه رئیس جدید بانک مرکزی گفته است: " نرخ تورم را در سطح ‏‏25 درصد کنترل می کنیم." کدام یک از گزینه های زیر نتیجه جمله فوق است؟‏
‏1) نرخ تورم 25 درصد است؟‏
‏2) نرخ تورم اگر کنترل نشود بیشتر از 25 درصد می شود؟‏
‏3) رئیس جمهور قبلا گفته بود نرخ تورم در سال چهارم تک رقمی می شود، پس 25 یک ‏عدد تک رقمی است؟
‏4) دولت بالاخره قبول کرد که تورم بیش از 13 درصد شده است؟‏

سووال چهارم: با توجه به اظهارات علی مطهری نماینده مجلس مبنی بر اینکه: " ما به اصل ‏دروغگویی کردان اعتراض داریم." جمله فوق در کدام یک از گزینه های زیر کامل شده ‏است؟
‏1) ما به اصل دروغگویی اعتراض داریم، اما به دروغگوی اصلی اعتراض نداریم؟
‏2) ما به اصل دروغگویی کردان اعتراض داریم، اما به دروغگویی بقیه اعتراض نداریم؟‏
‏3) تقلب جرم است، پس اعتراض نداریم، اما دروغ چون گناه است، به آن اعتراض داریم؟
‏4) وزیر نباید دروغ بگوید، اما رئیس جمهور مورد حمایت آقاست؟

سووال پنجم: با توجه به اینکه آقای مشائی معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث ‏فرهنگی و گردشگری کشور در مراسم پایانی اردوی بین المللی غارنوردی ایران گفت: " ‏ایران از ظرفیت 500 غار خود برای نزدیکی ملت ها استفاده می کند." لطفا بهترین راههای ‏استفاده از 500 غار مذکور را برای نزدیکی ملت ها بیان کنید؟‏
‏1) ملت ها را به ایران دعوت می کنیم و تا خواستند در مهمانی یا پارتی یا خیابان یا کوه یا ‏پارک یا جنگل با هم نزدیک بشوند، آنها را توسط نیروی انتظامی دستگیر می کنیم، بعد آنها ‏مجبور می شوند به آن 500 غار بروند و در آنجا با هم نزدیکی کنند، در نتیجه غارهای ما در ‏اختیار نزدیکی ملت ها قرار می گیرد؟
‏2) ملت ها را به ایران دعوت می کنیم و بدون اینکه اجازه بدهیم هیچ چیزی از ایران را ‏ببینند، آنها را به دیدار رئیس جمهور برده، یک بار در مجلس حاضر می کنیم، یک بار در ‏جلسه محاکمه قاضی مرتضوی شرکت داده و بعد آنها را به غارهای مذکور می بریم، در ‏نتیجه آنها فکر می کنند ما در شرایط انسان نخستین زندگی می کنیم و در غارها با ملت های ‏دیگر نزدیکی می کنند؟
‏3) ملت هایی که احمدی نژاد را عاشقانه دوست دارند به ایران دعوت می کنیم، طبیعتا وقتی ‏آنها را به غارهای کشور ببریم، از آنجا خوششان می آید و بطور طبیعی با هم نزدیکی می ‏کنند؟
‏4) هر سه راه صحیح است؟

سووال ششم: با فرض گفته آقای مشائی که: " ایران از ظرفیت 500 غار خود برای نزدیکی ‏ملت ها استفاده می کند." برای نزدیکی ملت ها چه چیزهایی مورد نیاز است؟
‏1) غار تاریک و چماق کلفت؟
‏2) غار طولانی، چماق دراز و اوو مورالس؟
‏3) چون ملت های انتخاب شده خودشان چماق دارند، غار کافی است؟‏
‏4) مواضع ملت ها راست است، پس می توان از غار بعنوان مکان نزدیکی آنان استفاده کرد؟

سووال هفتم: با توجه به اینکه آقای احمدی نژاد در دیدار با رئیس جمهور زنگبار گفته است: " ‏به زودی آمریکا برای چپاول به آفریقا می رود." چه دلایلی برای اثبات اینکه این واقعه به ‏زودی اتفاق خواهد افتاد وجود دارد؟
‏1) رئیس جمهور دو سال قبل گفت ایران تا یک ماه دیگر به قله های هسته ای می رسد و الآن ‏دو سال گذشته است؟
‏2) رئیس جمهور سه سال قبل گفت، تا شش ماه دیگر تورم از 13 درصد به کمتر از ده درصد ‏می رسد، و شش ماه بعد تورم به 18 درصد رسید؟‏
‏3) رئیس جمهور قبل از انتخابات اش اعلام کرد وقتی سرکار آمدم با لباس و موی مردم کاری ‏نخواهم داشت و دو سال بعد 1.5 میلیون نفر بخاطر لباس و مو تذکر گرفتند؟‏
‏4) اصولا چون رئیس جمهور گفته است این اتفاق نخواهد افتاد؟

تمام دنیا یک طرف من یک طرف، عزیزم، عززززززیزم
من نمی دانم چرا هر وقت به این داستان " سید و شیخ" محمد قوچانی فکر می کنم، یاد حکایت ‏مرد ترسا و دختر فریبکار یا داستان کنیزک و بهرام گور می افتم، حالا چه ربطی دارد بماند. ‏البته اصولا معلوم نیست ربطی داشته باشد یا نه، ولی به هر حال ربط داشته باشد یا نه، ‏امروز، رعدی زد و برقی زد و آسمان شکافت و زمین الیگودرز جر خورد و شیخ مهدی ‏کروبی نامزدی خودش را رسما اعلام کرد. حالا خیلی خوش پروپاچه است، هر روز هر روز ‏هم می رود حمام و اعلام می کند که من آمدم، من امروز می خواهم نامزد بشوم، من امروز ‏واقعا نامزد شدم، من امروز واقعا واقعا بعنوان نامزد ثبت نام کردم.... خب؟ دستت درد نکند، ‏خدا خیرت بدهد. مرسی عزیزم. از لطف شما ممنون. خوب کردی نامزد شدی. علاوه بر اینها ‏شیخ اصلاحات که فعلا در حال تئوریزه شدن توسط "کیسینجر اصلاحات" است، علاوه بر ‏اینکه رسما اعلام کرد " من آمدم" بطور غیر رسمی هم اعلام کرد " بقیه نیایید". وی گفت: ‏‏"در میان اصلاح طلبان فقط باید یک نفر کاندیدا شود." آگاهان از این جمله نتایج زیر را ‏بسرعت گرفتند که:‏
‏1) ما اصلاح طلب هستیم.‏
‏2) فقط یک نفر از اصلاح طلبان نامزد باید بشود و ما شدیم.‏
‏3) بقیه بروند جلو بوق بزنند....‏
در همین راستا، اداره راهنمایی و رانندگی از کلیه بوق زنندگان خواست جلوی بیمارستان، در ‏ساعات نیمه شب و در هنگام عبور ماشین عروس هیچ کس بوق نزند. البته ابعاد حضور ‏انتخاباتی شیخ اصلاحات از ثبت نام وی فراتر رفت و باعث شد که موسوی لاری پس از سالها ‏غیبت کبری و صغری و نتیجه، اعلام کند که " آمدن کروبی و خاتمی ربطی به هم ندارد." به ‏همین دلیل می شود نتیجه گرفت که اصلاح طلبان در انتخابات آینده می توانند دو تا رای ‏بدهند، یکی به کروبی و یکی به خاتمی و قضیه حل است. البته هدایت آقایی از حزب ‏کارگزاران اعلام کرد که " اعلام کاندیداتوری خاتمی هنوز منتفی نشده است." من فکر کنم ‏منتفی شده باشد، ولی چون آقایان فکر ما را هم می کنند، نمی خواهند دو تا خبر بد را با هم ‏بدهند، مبادا ما و بقیه دچار سکته شدید بشویم. فکر کنید در یک روز هم خبر بدهند خاتمی نمی ‏آید، هم خبر بدهند کروبی می آید، با این دو مصیبت کجا برویم؟

کردان گیت قفل می شود
به نظر می رسد سر قضیه گیر کرده و بیرون نمی آید. البته فکر بد نکنید، منظور از قضیه ‏همان وزیر کشور است و طبیعتا منظور از سرش هم همان سرش است . در هر حال بعد از ‏اینکه وزیر کشور پذیرفت که مدرک دکترای آکسفورد تقلبی است و اعلام کرد که علیه کسی ‏که آن مدرک را به او داده است، شکایت خواهد کرد و طبیعتا معلوم است که در این جور ‏موارد کسی که به عنوان فروشنده مدرک تقلبی تحت تعقیب است، همه چیز دارد جز اسم، یک ‏استاد دانشگاه گفت: " کردان که جعلی بودن یک مدرک را تشخیص نمی دهد، چگونه در پست ‏وزیر می تواند تقلب در انتخابات را تشخیص بدهد؟" در همین راستا برخی سووالات فعلا ‏حائز اهمیت است:‏
‏1) طبیعتا آدم باید خیلی احمق باشد که فکر کند عوضعلی کردان( مواظب باشید تا هفته بعد ‏اسمش تبدیل به اسفندیار دانشجو نشود، چون بعید نیست وزیر کشور تا امروز با اسم مستعار ‏وزارت کرده باشد.) چون جعلی بودن مدرکش را تشخیص نداده است، به همین دلیل باید تقلب ‏در انتخابات را بتواند تشخیص بدهد... اتفاقا قضیه را یک جور دیگر باید دید؛ چطور ممکن ‏است کسی که نمی تواند یک مدرک تحصیلی تقلبی برای خودش جعل کند، می تواند یک ‏انتخابات تقلبی برگزار کند؟ ‏
‏2) چیزی که فعلا اثبات شده این است که وزیر کشور به مجلس، رئیس جمهور، ملت، دولت، ‏رهبری و شورای نگهبان دروغ گفته، که دروغ گفتن به هر کدام از این مقامات یا نهادها ‏خودش جداگانه کار سختی است، اما آنچه واضح و مبرهن است این است که ایشان هنوز وزیر ‏کشور است و به دلیل عمق حقیقت جویی و راستگویی و مخالفت با دروغ هنوز کسی با ایشان ‏به عنوان دروغگو مشکل ندارد، و اگر هم مشکل داشته باشد، کاری نمی تواند بکند. چون با ‏وجود اینکه تقریبا همه با ایشان مخالفند و هیچ کس با ایشان موافق نیست، هنوز کردان وزیر ‏است. حالا فرض کنید همین آقای کردان یک انتخابات تقلبی برگزار کرد، تقلبش هم آنچنان ‏آشکار بود که مثل جعل مدرک آکسفورد فورا مطرح و اثبات شد( در حقیقت مثل یک نظارت ‏بین المللی بر انتخابات) و حتی قضیه چنان جدی بود که خودش هم پذیرفت که مدرک جعل ‏کرده است، با همه این فرضیات فکر می کنید که اگر معلوم شد که انتخابات تقلبی بوده است( ‏مثل حالا که معلوم شده مدرک وزیر تقلبی بوده است) می خواهیم چه غلطی بکنیم؟ ‏
‏3) به نظر من غیر از اینکه وزیر کشور قدرت تشخیص این را نداشت که بفهمد مدرک ‏دانشگاه آکسفورد او تقلبی است، موارد دیگری هم وجود دارد که وزیر کشور نمی دانست و به ‏نظر من ندانستن آنها برای هر وزیر کشور خوبی کلا جالب است. مثلا اینکه وزیر کشور نمی ‏دانست که دکترایش افتخاری است یا نیست، و نمی دانست که اگر افتخاری است حتما باید یک ‏کاری کرده باشد که به افتخار آن دانشگاه آکسفورد به او دکترا داده باشد. و از همه مهم تر ‏اینکه اگر دکترای او افتخاری نیست، یک وزیر بهتر است بداند که برای دریافت دکترا آدم باید ‏یک کارهایی بکند، نه اینکه هیچ کاری نکند.....‏
در هر حال از این سووالات زیاد مطرح است، اما مساله بسیار مهمی که توسط علی مطهری ‏مطرح شد و نزدیک بود ما هم فکر کنیم ممکن است این حرف درست باشد این بود که علی ‏مطهری گفت " ما به اصل دروغگویی اعتراض داریم." وی توضیح نداد که چرا فقط به ‏دروغ های کردان معترض هستند و مشکلی با رئیس جمهور که هفته ای شش روز در حال ‏بیان حقایق است، ندارند؟

گلشیفته و صدای آمریکا
آقا! هر کسی در این مدت مرا دید گفت: عکس های گلشیفته فراهانی را دیدی؟ ‏
با خودم گفتم به قول رضا زاده یا ابوالفضل! چه فاجعه ای رخ داده. ‏
یکی از دوستان می گفت: گلشیفته فراهانی لخت رفت روی فرش قرمز. ‏
من هرچه فکر کردم که اصولا کسی بدون لباس روی فرش قرمز نمی رود و اصولا ممکن ‏است لباس آدم مثلا باز باشد یا مثلا کوتاه باشد یا اینکه اصلا لباس آدم کوتاه نباشد، بلکه قدش ‏دراز باشد، چون نتیجه خیلی فرق نمی کند، خیلی خانمها لباس شان کوتاه نیست، بلکه خودشان ‏دراز هستند، ولی نتیجه اش یکی است، در هر حال فکر کردم چطور ممکن است گلشیفته ‏فراهانی لخت رفته باشد روی فرش قرمز؟ راستش را بخواهید اینقدر هم به من گفتند که می ‏ترسیدم به عکس ها نگاه کنم. بالاخره خودم را قانع کردم و عکس ها را دیدم، بیچاره دختر ‏مردم. یک جوری می گویند لباس لخت، آدم فکر می کند طرف استریپ تیز کرده. ‏
بچه ام، یک لباس تمیز و مرتب و مشکی کاملا خانمانه پوشیده بود و در مجموع از نظر نوع ‏لباس خیلی با لباس های خانم شیرین عبادی لباس اش فرق نمی کرد، تنها فرقش این بود که ‏خانم عبادی فرق احمدی نژاد و خاتمی را نمی دانست، اما گلشیفته فراهانی هم فرق احمدی ‏نژاد و خاتمی را می داند و هم دختر بهزاد فراهانی است که خودش موضوع بسیار مهمی ‏است. ‏
حالا این وسط صدای آمریکا هم گیر سه پیچ داده که حتما برای دختر مردم در همان لحظه ‏ورود به آمریکا دردسر درست کند، او هم بچه معقول می فهمد صدای آمریکا اصولا موضوع ‏محترمی نزد ایرانیان نیست، مصاحبه نکرده. حالا چه اجباری است؟ به نظر من که گلشیفته ‏بسیار عاقلانه رفتار کرده و من فکر می کنم بعنوان یک هنرمند خوب و باشعور بیخودی ‏خودش را نباید دست این لمپن های اپوزیسیون بدهد. اصلا معلوم نیست این صدای آمریکا چه ‏نذری کرده است که حتما باید روی سر هر کسی که از ایران خارج می شود یک سطل گند و ‏کثافت بریزد؟ تفصیلات قضیه بماند برای بعد.‏

فعلا دکتر گفته نباید زیاد کار کنی

‏
آقا، من از بیمارستان برگشتم و فعلا قرار است روزانه حداکثر یک ساعت پای اینترنت باشم. ‏فعلا عمل ام را کردم و قلبم هم در حال تاپ تاپ زدن است و امیدوارم همه چیز رو به راه ‏بشود. البته احتمالا در یکی دو ماه آینده کمی کمتر کار می کنم، چون تا 15 روز بعد مثلا ‏استراحت مطلقه باید بکنم، بعدش هم یک عمل دیگر دارم که احتمالا همه چیز رو به راه می ‏شود. کلی از دوستان و رفقا و بچه های باحال زندگانی و محل و همکاران و غیره در این مدت ‏نگران بودند و از این حرف ها که هزار و دویست تا ممنون همه آنها هستیم. ولی خودتان ‏بگوئید یعنی چی که ما هنوز دو روز از سکته خفیف و ناقص مان نگذشته و هنوز بالن در دل ‏مان ننشسته، این چه حرف هایی است که این برادران عزیز خط کربلا- نیویورک پرتاب می ‏کنند؟ یعنی مثلا بنده طنزنویس نباید دو ماه استراحت داشته باشم و نباید بتوانم با خیال راحت ‏یک سکته ای، آنفارکتوسی، گرفتگی قلبی چیزی پیدا کنم؟ یکهو عمل جراحی دکتر بلژیکی ‏خوش تیپ که می داند من مثلا نویسنده و روزنامه نگار هستم، می پرسد، دکتر کردان در ‏دولت احمدی نژاد وزیر چیست و آیا قضیه دکترای تقلبی آکسفوردش درست است یا نه؟ ‏

یا مثلا آقای دکتر نجیب زاده که یکی از مهم ترین پزشکان ایرانی مقیم بروکسل است، بعد از ‏عمل آمده بالای سر من و سفت و سخت می گوید: بهترین درمان برای تو این است که حداقل ‏یکی دو ماه مطلقا نباید سراغ اخبار بروی. نرو عزیز من، نکن. خبر نخوان، اصلا هیچ لازم ‏نیست که بدانی که امام جمعه مشهد گفته است که ما هم در مورد حجاب مثل رضاخان می ‏توانیم.... می پرسم: جدا، دکتر! امام جمعه مشهد چنین چیزی گفته است؟ می گوید: بله، البته به ‏شما ربطی ندارد، شما اصلا دنبال این خبرها نروید. به شما چه ربطی دارد که مثلا علی ‏لاریجانی رفته به سفر استانی و احتمال حضورش در انتخابات را تکذیب کرده و یک انتقاد ‏لایتی به احمدی نژاد( آخ! قلبم!) کرده است. اصلا به شما چه ربطی دارد که گلشیفته فراهانی ‏رفته روی فرش قرمز و چهار تا عکس بدون حجاب و با قیافه ترو و تمیز و شیک در آمریکا ‏گرفته و فعلا تا دو سه ماه چون سرش درد می کند، قصد بازگشت به وطن ندارد.... می گویم: ‏دکتر! جدا گلشیفته فراهانی چنین کاری کرده؟ می گوید: بله، ولی به شما ربطی ندارد، شما تا ‏یک ماه دیگر اصلا سراغ خبر نروید و اگر کسی به شما گفت که براساس اعلام صندوق بین ‏المللی پول ایران بیشترین تورم را در خاورمیانه داشته است، گوش نکنید دوست من. این خبر ‏به شما ربطی ندارد، اصلا به شما مربوط نیست که اردشیر محصص درگذشت... این خبر مال ‏کسی است که همه رگ های قلبش سالم است و فشارخونش یازده روی هفت است و همه ‏چیزش سرجایش است... ‏

حالا دکتر را ول کنید! مشکل من با مسوولان محترم و محترمه مملکتی است. می خواهم ‏سووال کنم، محض رضای خدا، اگر ما قصد داشته باشیم مثلا یک هفته سکته کنیم یا مجبور ‏باشیم دو هفته برویم آی سی یو یا دکتر بگوید باید استراحت مطلق بکنید، ما به این دولت نهم ‏چطوری باید بگوئیم دوهفته گاف ندهد؟ واقعا بعد از این همه خدمات شایان ذکر به دولت نهم و ‏اعوان و انصارش، اینقدر حق به گردن سیاست کشور نداریم که فقط پانزده روز ناقابل ‏استراحت کنیم؟ بابا! دو روز جلوی خودتان را بگیرید. ‏

این دولت نهم هم به لحاظ اداری تکرر اردرار دارد، هم از نظر رفتار و روش دچار شکم ‏روش است، لامصب ها دو روز هم نمی توانند جلوی خودشان را بگیرند. بگذارید ما هم دو ‏روز استراحت کنیم. محض رضای خدا، یک کمی به این معده تان تبدیل به مرکز اصلی ترین ‏تصمیمات کشور شده استراحت بدهید، تا ما هم بتوانیم دو روز استراحت کنیم و وسط خواب ‏یک دفعه آلودگی صوتی و تصویری و غیره به سرمان نیاید. ‏
البته حرف من به جای خودش است. من واقعا از جانب خودم و پزشک معالج و خانواده از ‏مسوولان کشور درخواست عاجزانه می کنم به این حقیر فقیر طنزنویس فقط دو هفته استراحت ‏بدهید، بگذارید من هم دو هفته مجبور نباشم پای اینترنت بیایم. باور کنید امروز هنوز بیست ‏ثانیه از ورودم به اینترنت نگذشته بود که خواندم که سردار کوثری در کمال صحت و سلامت، ‏اعلام کرده است که " شب های نیویورک مانند شب های عملیات بود." حالا اگر سردار گفته ‏بود شب های نیویورک شب های عملیات بود، خیلی راحت تر منظورش را می فهمیدیم. مثل ‏این می ماند که بگوید شب های سانفرانسیسکو شب های عملیات بود. خب! حالا بود؟ به ما ‏چه؟ کوفت تان بشود. حالا هر غلطی کردید باید فورا قضیه را بگذارید جلوی چشم مردم که ما ‏رفتیم خارج و این جوری شد؟ یا فرض کنید جمله سردار کوثری که گفته است " شب های ‏نیویورک مانند شب های عملیات بود" ترجمه شود و آن را یک نفر از مقامات آمریکایی که ‏احتمالا گزارش شب های نیویورک را هم دارد، بخواند. طرف اولین فکری که می کند این ‏است که: " پس به همین خاطر بود اکثر عملیات به نتیجه نمی رسید؟" ‏

در هر حال سردار اسماعیل کوثری، صبح روز جمعه در آغاز مرحله‌ پايانی رزمايش ‏‏«عاشقان شهادت» ناحیه‌ بسیج شهيد بهشتی، به سفر اخیر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک ‏اشاره کرد و گفت: «در سفر اخیر به سازمان ملل که در خدمت آقای احمدی‌نژاد بودیم من ‏احساس کردم آن‌جا جبهه دیگری به تمام معنا بود.» با توجه به همین اظهارات گهربار به نظر ‏می رسد ارتباطات زیر را بتوان میان شب های نیویورک و شب های عملیات کشف کرد:‏

‏1) شب های نیویورک شبیه شب های عملیات بود، یعنی شب عده ای آدم جمع می شدند و ‏گریه می کردند و فردا صبح رادیو کلی خبر تاسف بار اعلام می کرد.‏
‏2) شب های نیویورک شبیه شب های عملیات بود، در هر دو حالت عملیات به نتیجه نمی ‏رسید.‏
‏3) شب های نیویورک شبیه شب های عملیات بود، اولین کسی که از تصمیم گیری ها خبردار ‏می شود عوامل دشمن بودند. ‏

البته منظورمان این نیست که خدای ناکرده در شب های عملیات همیشه عملیات لو می رفت، یا ‏همیشه عملیات منجر به شکست می شد، اصلا چنین منظوری نداریم. چون معلوم است که در ‏جریان جنگ چه اتفاقاتی افتاد و چه نتایجی به دست آمد. یک وقت می دیدی چهل سال گذشته و ‏مردم همه چیز یادشان رفته و آدم می تواند با خیال راحت دروغ چاپ کند و مثل اسکناس بدون ‏پشتوانه پخش کند توی شهر، ولی هنوز بیست سال هم از پایان جنگ نگذشته است و بسیاری ‏از برادران رزمنده ما هنوز می توانند گزارش کنند که چه اتفاقاتی در آن سالها و آن شب ها ‏می افتاد. در همین دولت کلی رزمندگان جنگ تحمیلی هستند که حالا سی سالشان است و در ‏آخرین سالهای جنگ هشت سال شان بود و اصولا سن هشت سالگی یکی از سنینی است که ‏خاطره آدم باقی می ماند. در این موارد که دیگر آدم نمی تواند دروغ بگوید، می تواند؟ ‏

ابراهیم نبوی یا چنان که دوستانش او را خطاب می کنند داور سه روزست که در بیمارستان روی تخت خوابیده ، نه ‏مریضی به داور می آید گرچه که اگر مرض نداشت طنز نویس نمی شد، نه رختخوابب به او می آید گرچه که اگر لازم ‏نبود لابد مجبورش نمی کردند و همان شب اول گذاشته بودند فرار کند. نه این جا بیمارستانی در بروکسل جای اوست ‏ولی چه کند که دیری است ماوای او شده است. در این مجموعه همه نادرست و نا به جا فقط یک چیز درست و به ‏جاست. ستون داور در انتظار او خمیازه می کشد، غر می زند، سفره اش خالی مانده و آن ها که عادت دارند صبحانه ‏را با طنز داور بخورند، حق دارند به روزگار فحش بدهند اما به "روز" نه.
‏
کنار تخت داور در بیمارستان یک کتابچه است که رویش نوشته "جنایت در بزرگراه" و پائین ترش نوشته "چگونه طنز ‏بنویسیم" مدت هاست که چنین فکری را در سر دارد. مثل همیشه که فکری در سر دارد، ابتدا چند فرازش را می نویسد ‏و اگر در کامپیوتر باشد به فایل نامی می دهد و اگر روی کتابچه باشد به پشت کتابچه با خط درشت عنوانی می نویسد، ‏بعد رهایش می کند. گاهی یک روز و گاهی یک سال . بعد شبی ناگهان به دستش می گیرد و مانند سیل جاری می شود ‏و تمام . مانند همه کتاب های اوست که دارد به صد نزدیک می شود.
‏
درباره این کتاب توضیح می دهد "جنایت در بزرگراه یا چگونه طنز بنویسیم" نام کتابی است که من نوشته ام تا ‏تجربیات شخصی خودم را درباره طنزنوشتن به کسانی که از این کار خوششان می آید، منتقل کنم. چون حدس زدم ‏ممکن است تجربیات شخصی من در این مورد زیاد برای خوانندگان جالب نباشد، از تجربیات شخصی دیگران هم ‏استفاده کرده ام. البته به هیچ وجه تجربیات شخصی دیگران را از آنان نپرسیده ام، بلکه اکثر این تجربیات شخصی را ‏خودم حدس زده ام. کتاب جنایت در بزرگراه مقدمه ای طولانی دارد که تقریبا هشتاد درصد کل کتاب را شامل می ‏شود"
‏
اما جالب این است که داور تصمیم دارد در مورد این کتاب به تجربه ای تازه دست بزند و از خوانندگانش خواسته وقتی ‏مقدمه را خواندند نظر بدهند و تجربیات خود را بیان کنند تا در بازنویسی دوم، نوشته های آنان هم به کتاب اضافه ‏شود. یا به قول او " تا همراه با این کتاب در جرایم من شریک شوید"‏
‎.‎
روز با گذاشتن بخشی از مقدمه کتاب جنایت در بزرگراه در ستون داور، سعی می کند جایش را نگاه دارد و هم نشان ‏دهد که دل همکارانش برای او تنگ شده است و دوست دارند هر چه زودتر سلامتش ببنینند.
‏
ابراهیم درآتش ، یا یک نفر دیگر ‏
همه چـیزازیک ادعای عجیـب وغریب شروع شد. نامـش سـاوونارولابود ،به نظرمی رسید پدرومادرش نمی دانستند که ‏نام اودرتاریخ باقی خواهد ماند‎ . ‎شاید اگراین رامی دانـستند ،نامش را کمی ساده ترانتخاب می کردند ؛ مثلاً مارادونا یا ‏رونالدو یا نیوتن یا یک چیزی شبیه اینها. واقعا احساس می کنم پدرومادری که نام فرزندشان را سـاوونارولامی گذارند ‏،اصلاً به تاریخ فکر نمی کنند. من مطمئنم اگرنام این موجود ساوونارولا نـبود ونیوتن بود ، مورخین بیشتری ماجرای ‏اورادرتاریخ نقل می کردند و اوازاین هم بیشترمعروف می شد. درهرحال نام این موجود عجیب و غریـب که تصـمیم ‏گرفت نامـش را‎ ( ‎علـیرغم درازای بـیش ازحّـد) درتاریـخ باقی بگذارد، سـاوونارولابود‎ . ‎درنظربگـیرید که نام کامـلش ‏جیرولاموساوونارولا بود واگرقرار بود نامش را کامل بنویسد حتی یک کلمه هم درموردش نوشته نـمی شد. او تصــمیم ‏گرفـته بود با گـناه مبارزه کند ، بنابراین شروع کرد به نصـیحت کردن مردم وبد گفتن ازگناهکاران و چون معمولا ‏دراین موارد آدمهای احمقی پیدامی شوند که فکرمی کنند هر کسی با هیجان سخنرانی کرد حتما حق دارد، ‏ازاوطرفداری کردند، کم کم تعداد زیادی طرفدار اوشــدند واوهرچه بیــشتر طرفدارپیدا می کرد، انگیزه بیشتری برای ‏مبارزه با گناه و گناهکاران پیدا می کرد
‎.‎
کم کم آقای اسـقف ساوونارولا گیر داد به کتاب های فاسد و منحرف، البته کتابها معـمولًا فاسد و منحرف هستند، می ‏توانیم بطــور خلاصه تربگوییم که او به کتاب گیر داد. طرفدارانش می ریختند توی خانه ها و هرچه کتاب غیردینی بود ‏درمی آوردند و می ریختند توی آتش و آنها راآتش می زدند و با سوزاندن کتابها احساس می کردند گناهان مردم درحال ‏سوختن است. حتما در تاریخ بارها عنوان "کتابسوزان" را شندیده اید و پیش خودتان هم فکر کرده اید سوزاندن کتاب ‏خیلی کار ساده ای است، در حالی که اصلا اینطور نیست. و اتفاقا لازم می دانم برای شما بگـویم که اصولا آتش زدن ‏کتاب به این سادگی ها هم که فکر می کنید نیست . بخـصوص ایـنکه در قرون وسـطی ، یعــنی دورانی که اسقف ‏ساوونارولا تصمیم گرفته بود با گناه و گــناه کاران مبــارزه کند ، هنوز نفـت و بنزین کشف نشده بود و مردم نمی ‏توانســتند با نفــت کتابها را آماده سوزاندن کنند. کــبریت هم نداشـتند، فندک زیپو هم هـنوز اخــتراع نشده بود و اصولًا ‏درست کردن آتــش کلی دردسـرداشت. ولی طــرفداران ساوونارولا آن قدر احساس مسوولیت می کردند که با ‏هربدبختی که می شد آتش درسـت می کردند وکتابها را می ریختند توی آتش
‎. ‎
حالا شما فکر می کنید این کتابها چه چیزهایی بود؟ حتمامی دانید که درقرن چهاردهم و پانزدهم، با دویـست وسیصدسال ‏این طرف و آن طرف در نظر بگیرید ، هنوز رمان های عشقی و سکـسی چاپ نمی شد. کفارومـحدین هم هنوز جرات ‏پدرشان رانداشــتند که کتاب چاپ کنند، راستـش رابخواهید هنوز چاپ اختراع نشـده بود. تازه ، مدتها بعد ازاینکه ‏ساوونارولا کتابهای مردم رادرایتالیا آتش زد ، گوتنـبرگ تصمـیم گرفت دستـگاه چاپ را اختراع کند که اگر یکی دیگر ‏پیدا شد و خواســت کتابها را آتش بزند ، این اتفــاق به راحتــی رخ ندهد . کتابهایی که طرفداران ساوونارولا آتش می ‏زدند یک مشت کتابهای فلسفی بود و تــعدادی هم کتابهای مـثلا علمی. البته به یک نکــته توجه داشته باشید، این طبیعی ‏است که وقتی یک آدم دیـندارتصمیم بگیرد کتابهای منحرف و فاسد را آتش بزند و کتاب مناسـبی پیدا نکند ، طبیعتا ‏هرکتابی را دســتش رسید آتش خواهد زد
‎. ‎
طرفدران اسقـف ساوونارولا هم هـمـین کار را کردند. اول کتابـهای کفرآمیز را آتش زدند، البته معلوم نیست چنین ‏کتابهایی وجود داشتند ، چون معمولا تا قبل از ساوونارولا نویسندگان کفریات را هم آتـش می زدند. بعد یواش یواش ‏تصـمیم گرفتند کتابهایی که تفـسیرهای غلطی دارد آتش بزنـند‎. ‎آنها را هم آتـش زدند. بعد کم کم نوبـت رسید به کتابهای ‏دینی غیر از انجیل ‏‎. ‎آنها را هم یکی یکی آتش زدند . بعد افتادند به جان کفار و ملحدین. هرکسی هرکافر و ملحدی رامی ‏شناخت، به طـــرفداران ســاوونارولا مــعرفی می کرد‎. ‎آنــها هم می ریختــند سراو و خشـتکش را سـرش می کشیدند ‏که معمولا درهمین حال طرف یا آتش می گرفت یا خفه می شد
‎. ‎
دراین خرتوخرعظمی ، فکرکنید با جامعه ای مثل ایتالیا هم طرف هسـتید که ملتش یک مشت آدم اهل گاسـیپ و وراجی ‏هستـند و دائم سرشان را می کنند توی فلان جای همسایه که ببینند او چه کوفتی می خورد. دراین اوضـاع واحـوال بـود ‏که جوزپه که با دایی اش مارچلو دشـمن بـود ،آن هــم بخــاطراینکه دختردایی اش حاضـر نبود با او ازدواج کند، ( ‏جوزپه بسیاردرازو شدیداً لاغربود و دماغ بسیار بزرگی داشــت و تمام صورتش پرازجوش بود و دهانـش همیشه بوی ‏جوراب یک هفته نشسته می داد ) می رفت سراغ طرفداران ساوونارولا و اعلام می کرد که مارچلو کتابهای ‏کفرآمیزمی خواند و معتقد است کره زمین مثل تخم مرغ است و چند بارهم اسم افلاطون را آورده است. بــعد اسقف ‏ساوونارولا دستورداد که مارچلو را بیاورند و بیــندازند توی آتش تا بفهــمد که عــقایدش با مسـیح مخالف است . ‏خلاصه هرروز والذاریاتی در فلورانس راه انداخته بودند که البته زیاد به ما ربطی ندارد‎. ‎
گفـتم فلورانس، اما این آقای ساوونارولا خودش در شهر "فرارا" روی خــشت افتاده بود ، اما چون آن شــهربرای گه ‏کاری هایی که می خواست انجام بدهد به اندازه کافی وســیع نبود، تصـمیم گرفت به فلورانس برود. بالاخره بعد از ‏مدتهاکه این آقای محترم با گناه و گناهکاران مبارزه کرد، سرانجام دریک بعد ازظـهردل انـگیز شروع کرد به سخنرانی ‏برای مردم و گفت : ای مردم ! مردم که به ساوونارولا نگاه می کردند، گفــتند : جان ! چـــیه ؟ ساوونارولا گفت‎ : ‎ای ‏مردم ! گــناهکاران در آتش عذاب خواهند سوخت . مردم به حرف های ساوونارولا گوش کردن و بّرو بّر نگـاهش ‏کردند. ساوونارولابرای اینــکه یک حال حسابی به طرفدارانـش بدهد و کاری کند که آنها حـسابی به او ایمان بیاورند، ‏گفت : اگرکسی بی گناه باشد و به میان آتش برود خـداوند به او کمک خواهد کرد وآتــش سرد خواهــد شد وزنده خـواهد ‏ماند . و فقـط گناهکاران درآتش خواهـند سوخـت . وقــتی ساوونارولا این حرف را زد ، مردم بّرو بّر نگاهش کردند . ‏یک جوری که زبانش بند آمد و به تته پته افتاد . یک دفعه یک حــرامزاده تــخم جنّی که معلوم بود ازهرچی ساوونارولا ‏و طرفــدارانش متنفر است، فریاد زد : ای ساوونارولای پاکدامن ! تو بی گناهی ! طـرفداران ساوونارولا که انگار ‏وزیر شعار برایشان شــعارداده باشد، تکرارکردند‎: ‎رهبربی گـناه ما ساوونارولا! رهـبرمثل ماه ما ساوونارولا ! این ‏جوری بود که ساوونارولا توی رودربایسـتی گـیرکرد. هرچه خواست موضوع بحث را عوض کند و درمورد بهشت و ‏جهنم و مشکل فقرو غنا و مبارزه با امپریالیــسم و عملیات یازده سپـتامبر و ماجرای ابومـصعب زرقاوی و بن لادن ‏حرف بزند، کــسی به حرفش گوش نداد و دائـــم شعار می دادند: رهبر بی گــناه ما سـاوونارولا‎ ! ‎رهبرمـثل ماه ما ‏ساوونارولا ! بالاخره شوخی شــوخی آقای جــیرولامو ساوونارولا با یک مـترو نیم اسم مجـبورشد برای این که ثابـت ‏کند موجود بی گـناهی است برود دریک آتش عظیمی که مردم روشن کرده بودند. نکته جالبی که هیچ کس آنرا ‏ذکرنکرده ، امّا به نظـرمن خیلی مهم است ، این بود که هم ساوونارولا و هم اکثرمردمی که آنــجا ایــستاده بودند می ‏دانســـتند طرف درآتــش خــواهد سوخت ، امّا دیگــرازدســت این همه بی گــناهی و پاکدامنی خسته شده بودند. البته ‏بعضی ازمورخــین نوشته اند که علـت اینکه مردم از کارهای ساوونارولا خســته شده بودند این بود که ‏درشهرفلــورانس دیگرهیچ کتابی برای سوزاندن باقی نمانده بود و هیچ کسی هم که ظاهراً معلوم باشد بی گــناه است ‏وجود نداشت، به همیـن دلیل مردم که با ســوزاندن آدمها و کتابها تفریح می کردند ، کم کم حوصـله شان سررفت و ‏خسته شدند‎. ‎
به هرحال آنروز،یعــنی دریکی ازروزهای بهارو پائــیز یا تابسـتان یا زمستان سال 1498 میلادی اسقف ساوونارولادر ‏آتش سوخت . البته موضوع صحبت این کتاب هیچ ربطی به ساوونارولا ویا کتابسـوزان و یا ایــتالیا یا مسیحیت یا تاریخ ‏فلورانس ندارد، بلکه می خواهم به این نکته اشاره کنم که درست 66 سال پس از سوخــتن ساوونارولا بود که....( ادامه ‏دارد‎

ابراهیم نبوی یا چنان که دوستانش او را خطاب می کنند داور سه روزست که در بیمارستان روی تخت خوابیده ، نه ‏مریضی به داور می آید گرچه که اگر مرض نداشت طنز نویس نمی شد، نه رختخوابب به او می آید گرچه که اگر لازم ‏نبود لابد مجبورش نمی کردند و همان شب اول گذاشته بودند فرار کند. نه این جا بیمارستانی در بروکسل جای اوست ‏ولی چه کند که دیری است ماوای او شده است. در این مجموعه همه نادرست و نا به جا فقط یک چیز درست و به ‏جاست. ستون داور در انتظار او خمیازه می کشد، غر می زند، سفره اش خالی مانده و آن ها که عادت دارند صبحانه ‏را با طنز داور بخورند، حق دارند به روزگار فحش بدهند اما به "روز" نه.
‏
کنار تخت داور در بیمارستان یک کتابچه است که رویش نوشته "جنایت در بزرگراه" و پائین ترش نوشته "چگونه طنز ‏بنویسیم" مدت هاست که چنین فکری را در سر دارد. مثل همیشه که فکری در سر دارد، ابتدا چند فرازش را می نویسد ‏و اگر در کامپیوتر باشد به فایل نامی می دهد و اگر روی کتابچه باشد به پشت کتابچه با خط درشت عنوانی می نویسد، ‏بعد رهایش می کند. گاهی یک روز و گاهی یک سال . بعد شبی ناگهان به دستش می گیرد و مانند سیل جاری می شود ‏و تمام . مانند همه کتاب های اوست که دارد به صد نزدیک می شود.
‏
درباره این کتاب توضیح می دهد "جنایت در بزرگراه یا چگونه طنز بنویسیم" نام کتابی است که من نوشته ام تا ‏تجربیات شخصی خودم را درباره طنزنوشتن به کسانی که از این کار خوششان می آید، منتقل کنم. چون حدس زدم ‏ممکن است تجربیات شخصی من در این مورد زیاد برای خوانندگان جالب نباشد، از تجربیات شخصی دیگران هم ‏استفاده کرده ام. البته به هیچ وجه تجربیات شخصی دیگران را از آنان نپرسیده ام، بلکه اکثر این تجربیات شخصی را ‏خودم حدس زده ام. کتاب جنایت در بزرگراه مقدمه ای طولانی دارد که تقریبا هشتاد درصد کل کتاب را شامل می ‏شود"
‏
اما جالب این است که داور تصمیم دارد در مورد این کتاب به تجربه ای تازه دست بزند و از خوانندگانش خواسته وقتی ‏مقدمه را خواندند نظر بدهند و تجربیات خود را بیان کنند تا در بازنویسی دوم، نوشته های آنان هم به کتاب اضافه ‏شود. یا به قول او " تا همراه با این کتاب در جرایم من شریک شوید"‏
‎.‎
روز با گذاشتن بخشی از مقدمه کتاب جنایت در بزرگراه در ستون داور، سعی می کند جایش را نگاه دارد و هم نشان ‏دهد که دل همکارانش برای او تنگ شده است و دوست دارند هر چه زودتر سلامتش ببنینند.
‏
ابراهیم درآتش ، یا یک نفر دیگر ‏
همه چـیزازیک ادعای عجیـب وغریب شروع شد. نامـش سـاوونارولابود ،به نظرمی رسید پدرومادرش نمی دانستند که ‏نام اودرتاریخ باقی خواهد ماند‎ . ‎شاید اگراین رامی دانـستند ،نامش را کمی ساده ترانتخاب می کردند ؛ مثلاً مارادونا یا ‏رونالدو یا نیوتن یا یک چیزی شبیه اینها. واقعا احساس می کنم پدرومادری که نام فرزندشان را سـاوونارولامی گذارند ‏،اصلاً به تاریخ فکر نمی کنند. من مطمئنم اگرنام این موجود ساوونارولا نـبود ونیوتن بود ، مورخین بیشتری ماجرای ‏اورادرتاریخ نقل می کردند و اوازاین هم بیشترمعروف می شد. درهرحال نام این موجود عجیب و غریـب که تصـمیم ‏گرفت نامـش را‎ ( ‎علـیرغم درازای بـیش ازحّـد) درتاریـخ باقی بگذارد، سـاوونارولابود‎ . ‎درنظربگـیرید که نام کامـلش ‏جیرولاموساوونارولا بود واگرقرار بود نامش را کامل بنویسد حتی یک کلمه هم درموردش نوشته نـمی شد. او تصــمیم ‏گرفـته بود با گـناه مبارزه کند ، بنابراین شروع کرد به نصـیحت کردن مردم وبد گفتن ازگناهکاران و چون معمولا ‏دراین موارد آدمهای احمقی پیدامی شوند که فکرمی کنند هر کسی با هیجان سخنرانی کرد حتما حق دارد، ‏ازاوطرفداری کردند، کم کم تعداد زیادی طرفدار اوشــدند واوهرچه بیــشتر طرفدارپیدا می کرد، انگیزه بیشتری برای ‏مبارزه با گناه و گناهکاران پیدا می کرد
‎.‎
کم کم آقای اسـقف ساوونارولا گیر داد به کتاب های فاسد و منحرف، البته کتابها معـمولًا فاسد و منحرف هستند، می ‏توانیم بطــور خلاصه تربگوییم که او به کتاب گیر داد. طرفدارانش می ریختند توی خانه ها و هرچه کتاب غیردینی بود ‏درمی آوردند و می ریختند توی آتش و آنها راآتش می زدند و با سوزاندن کتابها احساس می کردند گناهان مردم درحال ‏سوختن است. حتما در تاریخ بارها عنوان "کتابسوزان" را شندیده اید و پیش خودتان هم فکر کرده اید سوزاندن کتاب ‏خیلی کار ساده ای است، در حالی که اصلا اینطور نیست. و اتفاقا لازم می دانم برای شما بگـویم که اصولا آتش زدن ‏کتاب به این سادگی ها هم که فکر می کنید نیست . بخـصوص ایـنکه در قرون وسـطی ، یعــنی دورانی که اسقف ‏ساوونارولا تصمیم گرفته بود با گناه و گــناه کاران مبــارزه کند ، هنوز نفـت و بنزین کشف نشده بود و مردم نمی ‏توانســتند با نفــت کتابها را آماده سوزاندن کنند. کــبریت هم نداشـتند، فندک زیپو هم هـنوز اخــتراع نشده بود و اصولًا ‏درست کردن آتــش کلی دردسـرداشت. ولی طــرفداران ساوونارولا آن قدر احساس مسوولیت می کردند که با ‏هربدبختی که می شد آتش درسـت می کردند وکتابها را می ریختند توی آتش
‎. ‎
حالا شما فکر می کنید این کتابها چه چیزهایی بود؟ حتمامی دانید که درقرن چهاردهم و پانزدهم، با دویـست وسیصدسال ‏این طرف و آن طرف در نظر بگیرید ، هنوز رمان های عشقی و سکـسی چاپ نمی شد. کفارومـحدین هم هنوز جرات ‏پدرشان رانداشــتند که کتاب چاپ کنند، راستـش رابخواهید هنوز چاپ اختراع نشـده بود. تازه ، مدتها بعد ازاینکه ‏ساوونارولا کتابهای مردم رادرایتالیا آتش زد ، گوتنـبرگ تصمـیم گرفت دستـگاه چاپ را اختراع کند که اگر یکی دیگر ‏پیدا شد و خواســت کتابها را آتش بزند ، این اتفــاق به راحتــی رخ ندهد . کتابهایی که طرفداران ساوونارولا آتش می ‏زدند یک مشت کتابهای فلسفی بود و تــعدادی هم کتابهای مـثلا علمی. البته به یک نکــته توجه داشته باشید، این طبیعی ‏است که وقتی یک آدم دیـندارتصمیم بگیرد کتابهای منحرف و فاسد را آتش بزند و کتاب مناسـبی پیدا نکند ، طبیعتا ‏هرکتابی را دســتش رسید آتش خواهد زد
‎. ‎
طرفدران اسقـف ساوونارولا هم هـمـین کار را کردند. اول کتابـهای کفرآمیز را آتش زدند، البته معلوم نیست چنین ‏کتابهایی وجود داشتند ، چون معمولا تا قبل از ساوونارولا نویسندگان کفریات را هم آتـش می زدند. بعد یواش یواش ‏تصـمیم گرفتند کتابهایی که تفـسیرهای غلطی دارد آتش بزنـند‎. ‎آنها را هم آتـش زدند. بعد کم کم نوبـت رسید به کتابهای ‏دینی غیر از انجیل ‏‎. ‎آنها را هم یکی یکی آتش زدند . بعد افتادند به جان کفار و ملحدین. هرکسی هرکافر و ملحدی رامی ‏شناخت، به طـــرفداران ســاوونارولا مــعرفی می کرد‎. ‎آنــها هم می ریختــند سراو و خشـتکش را سـرش می کشیدند ‏که معمولا درهمین حال طرف یا آتش می گرفت یا خفه می شد
‎. ‎
دراین خرتوخرعظمی ، فکرکنید با جامعه ای مثل ایتالیا هم طرف هسـتید که ملتش یک مشت آدم اهل گاسـیپ و وراجی ‏هستـند و دائم سرشان را می کنند توی فلان جای همسایه که ببینند او چه کوفتی می خورد. دراین اوضـاع واحـوال بـود ‏که جوزپه که با دایی اش مارچلو دشـمن بـود ،آن هــم بخــاطراینکه دختردایی اش حاضـر نبود با او ازدواج کند، ( ‏جوزپه بسیاردرازو شدیداً لاغربود و دماغ بسیار بزرگی داشــت و تمام صورتش پرازجوش بود و دهانـش همیشه بوی ‏جوراب یک هفته نشسته می داد ) می رفت سراغ طرفداران ساوونارولا و اعلام می کرد که مارچلو کتابهای ‏کفرآمیزمی خواند و معتقد است کره زمین مثل تخم مرغ است و چند بارهم اسم افلاطون را آورده است. بــعد اسقف ‏ساوونارولا دستورداد که مارچلو را بیاورند و بیــندازند توی آتش تا بفهــمد که عــقایدش با مسـیح مخالف است . ‏خلاصه هرروز والذاریاتی در فلورانس راه انداخته بودند که البته زیاد به ما ربطی ندارد‎. ‎
گفـتم فلورانس، اما این آقای ساوونارولا خودش در شهر "فرارا" روی خــشت افتاده بود ، اما چون آن شــهربرای گه ‏کاری هایی که می خواست انجام بدهد به اندازه کافی وســیع نبود، تصـمیم گرفت به فلورانس برود. بالاخره بعد از ‏مدتهاکه این آقای محترم با گناه و گناهکاران مبارزه کرد، سرانجام دریک بعد ازظـهردل انـگیز شروع کرد به سخنرانی ‏برای مردم و گفت : ای مردم ! مردم که به ساوونارولا نگاه می کردند، گفــتند : جان ! چـــیه ؟ ساوونارولا گفت‎ : ‎ای ‏مردم ! گــناهکاران در آتش عذاب خواهند سوخت . مردم به حرف های ساوونارولا گوش کردن و بّرو بّر نگـاهش ‏کردند. ساوونارولابرای اینــکه یک حال حسابی به طرفدارانـش بدهد و کاری کند که آنها حـسابی به او ایمان بیاورند، ‏گفت : اگرکسی بی گناه باشد و به میان آتش برود خـداوند به او کمک خواهد کرد وآتــش سرد خواهــد شد وزنده خـواهد ‏ماند . و فقـط گناهکاران درآتش خواهـند سوخـت . وقــتی ساوونارولا این حرف را زد ، مردم بّرو بّر نگاهش کردند . ‏یک جوری که زبانش بند آمد و به تته پته افتاد . یک دفعه یک حــرامزاده تــخم جنّی که معلوم بود ازهرچی ساوونارولا ‏و طرفــدارانش متنفر است، فریاد زد : ای ساوونارولای پاکدامن ! تو بی گناهی ! طـرفداران ساوونارولا که انگار ‏وزیر شعار برایشان شــعارداده باشد، تکرارکردند‎: ‎رهبربی گـناه ما ساوونارولا! رهـبرمثل ماه ما ساوونارولا ! این ‏جوری بود که ساوونارولا توی رودربایسـتی گـیرکرد. هرچه خواست موضوع بحث را عوض کند و درمورد بهشت و ‏جهنم و مشکل فقرو غنا و مبارزه با امپریالیــسم و عملیات یازده سپـتامبر و ماجرای ابومـصعب زرقاوی و بن لادن ‏حرف بزند، کــسی به حرفش گوش نداد و دائـــم شعار می دادند: رهبر بی گــناه ما سـاوونارولا‎ ! ‎رهبرمـثل ماه ما ‏ساوونارولا ! بالاخره شوخی شــوخی آقای جــیرولامو ساوونارولا با یک مـترو نیم اسم مجـبورشد برای این که ثابـت ‏کند موجود بی گـناهی است برود دریک آتش عظیمی که مردم روشن کرده بودند. نکته جالبی که هیچ کس آنرا ‏ذکرنکرده ، امّا به نظـرمن خیلی مهم است ، این بود که هم ساوونارولا و هم اکثرمردمی که آنــجا ایــستاده بودند می ‏دانســـتند طرف درآتــش خــواهد سوخت ، امّا دیگــرازدســت این همه بی گــناهی و پاکدامنی خسته شده بودند. البته ‏بعضی ازمورخــین نوشته اند که علـت اینکه مردم از کارهای ساوونارولا خســته شده بودند این بود که ‏درشهرفلــورانس دیگرهیچ کتابی برای سوزاندن باقی نمانده بود و هیچ کسی هم که ظاهراً معلوم باشد بی گــناه است ‏وجود نداشت، به همیـن دلیل مردم که با ســوزاندن آدمها و کتابها تفریح می کردند ، کم کم حوصـله شان سررفت و ‏خسته شدند‎. ‎
به هرحال آنروز،یعــنی دریکی ازروزهای بهارو پائــیز یا تابسـتان یا زمستان سال 1498 میلادی اسقف ساوونارولادر ‏آتش سوخت . البته موضوع صحبت این کتاب هیچ ربطی به ساوونارولا ویا کتابسـوزان و یا ایــتالیا یا مسیحیت یا تاریخ ‏فلورانس ندارد، بلکه می خواهم به این نکته اشاره کنم که درست 66 سال پس از سوخــتن ساوونارولا بود که....( ادامه ‏دارد‎

دیروز نامه ای نوشته شد به قلم استاد علی کردان
که حقایق بسیاری نوشته شده بود در آن
کردان نام وزیر کشوری بود بسیار خوب و عالی‏
که رفته بود در کابینه و اگر بیرون می آمد جای او بسیار می شد خالی

نبرد خون آلود در صحنه اول مجلس
وزیر کابینه را بردند در مجلس
با هزار ناز و ادا و یک کمی فس فس
اول چند وکیل مجلس به او کردند اعتراض
چند تایی خیلی چوخ و چند تایی یک کمی آز
یک نفر از مجلسی ها گفت که این وزیر می باشد خیلی بی سوات ‏
و مثل رئیس جمهور خوش تیپ نیست و دارای کمالات
‏" من الهی بشوم قربان این رئیس جمهور
که هاله نورش کرده چشم جهانیان را کور"‏
اما یکی دو وکیل گفتند آقای وزیر مدرک ات کو؟‏
و با این نطق های آتشین برپاشد هیاهو
وزیر باید اهل علم باشد و تجربیات عدیده
و یا تحصیلکرده در یونیورسیتی های جدیده
یک کمی باید کیهان خوانده باشد و یک کمی رفته باشد اطلاعات
و اگر هم از برادران سردار بود دیگه خفه شو، یعنی که کات!‏
با این اعتراضات جنگ در پارلمان شد مغلوبه
تا این که یکی دو موافق آمدند و گفتند همین آقا خیلی هم خوبه
سه پسر دائم الصلات دارد و یک زن دائم النقاب
و خودش مواظب مملکت است همچون عقاب
ناگهان وزیر از دور پیدا شد با یک دوسیه پر از مدارک مهم‏
و رفت پشت تریبون و آب خورد و گفت: اهم اهم!‏

کاغذ پاره و جنگ مغلوبه
وزیر: ای آنکه مدرک می خواهی و دلم را می لرزانی!‏
این دکترای ماست بر شما ارزانی!‏
مدارکی دارم در حد بیست از یونیورسیتی آکسفورد
که برای گرفتنش باید سه هزار متر مکعب دود چراغ خورد
چه شبها نخفته ام و به انگلیسی درس خوانده ام در باب حقوق
و تحقیقات عالی کرده ام در مورد روانشناسی عهد بوق
متروها نشسته ام در شبهای تاریک لندن
و آخرش دکترای افتخاری گرفته ام با هزار بدبختی و جان کندن
دکتر اسمیت گفته است علی جان جیگرت را....‏
از بس که شما ایرانیان می باشید باحال و با صفا
بهر دریافت این مدرک چه راهها نرفتم از منچستر تا لیدز
و آموختم که جمع کودکان می شود کیدز
از سایکولوژی و استراتژی و سوسیولوژی هر چه لازم است بلدم
و راههای پلتیک و تاکتیک را بیش و کم
با این وجود مدرک را وللش
چون کاغذی است که پاره می شود، لطفا نکشش!‏
این حرف ها را وزیر زد و رفت و نشست
تیری زد به چشمان هرچه کوردل مدرک پرست

آکسفورد وارد جنگ می شود
آقای وزیر رفت توی وزارتخانه
و رئیس جمهور هم برایش برپا کرد یک نطق جانانه
رئیس جمهور: " ای وزیری که کشور را دادیم به دستان توانای تو
و ای مظهر دانائی و توانایی از عقب و جلو
برو مشغول کار بشو با خیال راحت
تا ما برویم نیویورک و کاراکاس و دمشق بهر سیاحت
مدرک مهم نیست، خودمان داریم کیلو کیلو
از جمله پرفسور الهام و علامه زاهدی و دکتر سعیدلو
مدرک هم یک چیزی است مثل دلار و قطعنامه‏
که فرت و فرت به ما می دهند و زرت و زرت صادر می کنند در این هنگامه
کاغذی است پاره، بی خیالش باش!‏
تو باش مواظب صندوق ها و دیگران را بنشان سرجاش"‏
نطق رئیس جمهور که شد تمام
یکهو سروصدایی بلند شد دارام دام دام
یک " الف" راست شد توی اینترنت
که تا "ی" قضیه رفت و کردان را کرد چت
چت همان قاطی است در زبان جدید
که استفاده می شود توسط شعرای ندید بدید
رئیس آکسفورد گفت ما این آقا را ندیدیم
و مدرکی برایش نصادریدیم
نه دکترای معمولی و نه افتخاری
نه حتی استادی با او کرده دیداری
نه پرفسور پرینگل و نه برایانت و نه دکتر کاوی
هیچکدام امضا نکردند چنین مدرکی در باب پسیکولوژی و روانکاوی
نه کسی دیده است او را هیچ
و صادر می کنیم اطلاعیه اگر بدهید گیر سه پیچ

صلح آخر بهتر از جنگ اول
فیلسوف: "حقیقت چیزی است بسیار مهم در ممالک خودمان
که برایش هم مال و اموال می دهیم و هم احتمالا جان"‏

و به همین دلیل دکتر مشغول شد به کار
نه استعفا نمود و نه عقب نشست و نه نمود انتحار
در عوض شکایت نمود علیه هر چه الف که راست بود
و آخرش سایت آکسفورد و الف را نمود مسدود
تا اینکه آبها افتاد از آسیاب
و کلیه معترضین رفتند به خواب
روانشناس: " خواب برای آدمی امری است لازم
چه احمد باشد و چه باقر و چه محمدکاظم"‏
پس بخوابید تا خستگی تان برود در
و هر کسی هم که زر و زور زیادی می زند بشود دربدر

نامه ای که به رئیس جمهور نوشت
تا حکایت رسید به این جا
گره آکسفورد یکهو شد وا
آقای وزیر نامه ای صادر کرد با اهن و تلپ
که هر کس آن را خوانده بود قاط زد و یک باره نمود کپ
‏- کپ که می گویم بر وزن لپ است در اینجا
مشکل این است که "او" را نمی توان تایپ کرد در ورد آفیس ما-‏
نامه ای بود که هوا کردند چون فیل
‏" دست ما کوتاه و خرما بر نخیل" ‏
نامه ای نوشته با اشک چشم و آه دل
که همینجوری نمی شود آن را نمود ول
دستخطی نوشته شد برای رئیس جمهور
و در آن شرحی داده شد از ماجرایی پر از کلک و فریب و زور

نویسنده نامه: " مدرکی را که دادم از آکسفورد
آه قلبم! تقلبی بود و من تقصیری در آن نداشتم، نه زیاد و نه خرد
دکترایی بود گرفته شده از عمق جان
از یک آقایی که دانشگاه آکسفورد را دائر کرده بود در تهران‏
هر چه گفتم بگذار بروم تا لندن
گفت لازم نیست، خرج زیاد دارد و جان کندن
یک دکترای افتخاری می دهیم با چندین امضا
که اگر کم بود هر چه خواستی زیرش اضافه می کنیم درجا
گفت باید تحقیقات زیادی بنمائید در باب تربیت در اسلام‏
تا یک دکترای حقوق بین الملل دریایی بدهیم و کار بشود تمام
در این ده سال که مدرک را به من داد
من شدم دکتر، نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد
اما اکنون دیگران بر من شوریدند
و بر مدرک آکسفورد این حقیر ... خندیدند
‏- خندیدند در نسخه قبلی چیزی دیگر بود
ای بی تربیت! در وغ وغ ساهاب نباید از این کلمات صادر نمود!-‏
اکنون من رفتم سراغ خانه صادر کننده دکترا
و دیدم جا تر است و هیچ کس نیست در آن سرا"‏

وزیر لعنت می کند
کردان وزیر: " ای آن که مرا داده ای مدرک بی حساب و کتاب
آیا فکر نکردی که آبرویم را می بری توی در و همسایه و این می شود باب!؟
لعنت به تو که بی وفایی و ناجوانمردی
یاگو هم نکرد بی وفایی به اتللو چنان که تو با من کردی!‏
اتللو تیارتی است از شکسپیر نویسنده استعمار پیر
که لابد او هم مثل تونی بلر و چرچیل نصفش بالای زمین است و نصفش زیر
ای کاش به جای دکترای آکسفورد یک دکترا گرفته بودم از دانشگاه آزاد
که صادر نمی شد این همه اتهامات زیاد
اکنون من عذر می خواهم که آن مرد تقلب کرد
و باید سرجایش بنشانم تا برود زندان و بخورد آب سرد
منظور از آب سرد همان آب خنک است
که این تغییر بخاطر قافیه بانمک است!‏
حالا من به جای متهم می شوم شاکی
و از طریق دادگاه پدر یارو را درمی آوریم و مجبورش می کنیم علیه آکسفورد اعتراف کند و ‏از این طریق برپا می کنیم گرد و خاکی"‏

نمایندگان مجلس: ولک دست، دست دست
این نامه در پارلمان به دست وکلا رسید
و اشک را در چشمان آنان آورد پدید
کوهکنی که وکیل کوهستان بود گفت: آه!‏
این چاله نبود که افتادیم در آن، اسمش را بگذارید چاه
باید در مظلومیت کردان خون گریه کرد
و سینه زد و زنجیر و آه و کوفت و مرض و درد
وکیل مازندران هم سینه اش را کرد سپر
و جمله ای گفت وسط آن خر تو خر
‏" این توطئه آکسفورد است علیه دولت عزیز
که روابط مشکوک با اینتلیجنت سرویس دارد از زیر میز"‏
اکثریت: بیایید قدردانی کنیم از این وزیر بی نظیر
تا در هنگام رای گیری صندوق ها را بشمارد بیر بیر
هان! ای وزیر مظلوم! دوستت داریم خیلی زیاد
و قدر تو را می دانیم مثل قدر درختی که افتاده است در اثر باد

پس نتیجه می گیریم که خیانت در صدور مدرک کاری است خطرناک‏
که سرانجام تکلیف خائن معلوم می شود و نباید داشت باک!‏

درست یک هفته بعد از اینکه الیاس حضرتی گفت: " با طناب کروبی می توان ته چاه رفت" ‏نامبردگان الیاس، مرتضی، حسین، محسن، محمد و فاطمه خانم با یک طناب وارد یک فضای ‏تاریک شده و یک دفعه طناب را در همان تاریکی گم کردند. از بالا نوری معلوم بود. ‏
مرتضی: حالا چی کار کنیم؟
حسین: صبر کن، عجله نکن، جیغ می زند: حاجی ی ی ی!‏
محسن: این طناب چی شد، سرش دستم بودها!‏
الیاس: اصلا نگران نباشین، فقط همه جا تاریکه دیده نمی شه، وگرنه من مطمئنم که سرطناب ‏همین دور و برهاست. جیغ می زند: حاجی ی ی ی!‏
فاطمه خانم: حتما باز هم خوابش برده، بابا! صد بار گفتم گوش ات سنگینه، اون ساعت رو ‏بذار بغل دستت، وگرنه خواب می مونی. ‏
مرتضی: کاش یه رادیویی چیزی داشتیم....‏
فاطمه خانم با عصبانیت: رادیو بی رادیو، اگر قراره رادیو و تلویزیون داشته باشیم که قیافه ‏اون هدیه تهرانی رو ببینیم، صد سال سیاه اگر بگذارم اینجا رادیو بیاد.‏
مرتضی: حالا شما ناراحت نشو، اگر رادیو هم داشتیم ته این چاه برق نداشتیم.‏
محمد: گفتم نریم ته چاه، اینجا من چشمام نمی بینه چیزی بنویسم.... اصلا الآن رادیو و ‏تلویزیون فایده نداره، فقط هفته نامه....‏
حسین: محمد آقا! شما راهکار خوب نشون می دی، چیزی به نظرت نمی رسه؟‏
محمد: اول باید سر طناب رو پیدا کنیم، بعد هم باید سرمایه جور کنیم برای هفته نامه یا ‏روزنامه....‏
مرتضی: من پنجاه هزار تومن دارم، ولی چطوری روزنامه ته چاه دربیاریم؟
الیاس: منم پنجاه هزار تومن دارم، ولی حتی اگر روزنامه رو ته چاه دربیاریم چطوری ‏بفرستیمش بالا که خط بدیم؟
محمد: من می تونم به بالا خط بدم، خودم هم پنجاه هزارتومن دارم، ولی ما فعلا لازم نیست به ‏بالا خط بدیم، ما باید به پائین خط بدیم.....‏
فاطمه خانم: حاجی به من پنجاه تومن اضافی داده، من صد هزار تومن دارم، ولی اگر قراره ‏هدیه تهرانی بشه سردبیر من نمی ذارم حاجی پاشو بذاره بیرون. من همیشه می دونستم ‏سرطناب حاجی کجاست، الآن نمی دونم چرا پیداش نمی کنم؟
مرتضی: فعلا که ما نمی تونیم به پائین خط بدیم، چون خودمون زیر پائین هستیم. فکر کنم ما ‏باید به حاجی خط بدیم، اون با بالا لابی کنه، بعد سرطناب رو پیدا کنیم، بعد بریم بالا که به ‏پائینی ها خط بدیم.‏
محمد: من یه خط دارم که به کارگزاران هم می رسه، می خواین به اونها بگیم بیان کمک؟ ‏اونها زیرزمین خوب کار می کنن.‏
مرتضی: اصلا و ابدا، شما فعلا تا با حاجی توافق نکردی با هیچ کس حرف نزن....‏
فاطمه خانم با غیظ: اونم با کارگزاران، فورا می رسه دست عفت خانوم، اصلا....‏
‏( پنج نفری شروع می کنند به فریاد کشیدن، صدایی نمی آید، چند روزی می گذرد، یک هفته ‏بعد از بالا کسی می گوید: ته اون چاه کسی هست بخواد رای بده؟ بکشین کنار، داره یه ‏صندوق می آد.)‏

چرا زشت است؟
البته می دانیم زشت است، ولی نمی دانیم چرا زشت است؟ شاید منظورش این است که درست ‏نیست، یا غیر منطقی است، اما نه، چنین آدمی هیچ وقت به این فکر نمی افتد که چرا غیر ‏منطقی است یا چرا نیست؟ پس احتمالا داشته به صاحب عزا فکر می کرده که گفته زشت ‏است. مرتضی آقا تهرانی، نماینده دائم و ثابت تهران و مصداق بارز ادب معاصر گفت: " ‏عبور از احمدی نژاد زشت است." آگاهان چند راه پیشنهاد می کنند:‏
اول: اگر کنارش بمانیم غلط است، چون احتمالا فرو می رویم توی چیز و آن وقت زشت است.‏
دوم: اگر پشت سرش راه برویم، احتمالا مجبوریم استعفا بدهیم و جلوی زن و بچه و در و ‏همسایه زشت است.‏
سوم: اگر روبرویش بایستیم با دوازده تا ماشین و سی تا محافظ از روی مان رد می شود و بعد ‏می میریم و زن و بچه مان می مانند گرسنه و سفیل و سرگردان و آن وقت زشت است.‏
چهارم: اگر فرار کنیم و برویم خانه و منتظر بمانیم که تقی به توقی بخورد ممکن است تترقی ‏یک چیزی بخورد توی سرمان و بمیریم و ببرندمان بهشت زهرایی که یک ماه قبل مسوولش ‏گفته بود تا ده روز دیگر بیشتر جا نداریم و حتی یک قبر هم پیدا نکنیم برای مردن و آن وقت ‏واقعا زشت است. ‏
نتیجه گیری اخلاقی: چیزی که زشت است، هر کاری اش بکنیم زشت است. ‏

آمار رو وللش، بزن بریم بازار
دولت علمی همین است، وقتی می گوید تمام دنیا با ما هستند، دلیلش این است که به ما تلفن می ‏زنند، وقتی هم می گوید 98 درصد مردم طرفدار ما هستند، معنی اش این است که چون 98 ‏درصد مردم سی سال قبل طرفدار یکی دیگر بودند و 75 درصد مردم ده سال قبل طرفدار ‏کسی بودند که حالا مخالف ماست، و چون 35 درصد مردم به رئیس دولت رای دادند و چون ‏‏25 درصد مردم به این مجلس رای دادند که احتمالا شصت درصد این 25 درصد طرفدار ‏ماست، پس حاصل جمع همه اینها با هم می شود 98 درصد. می گوئید نه، بروید به خیابان و ‏بشمرید. علی سعیدلو دیپلمه بیکار که هنوز معلوم نیست چه مسوولیتی در هیات دولت دارد، ‏برای اثبات کاهش گرانی گفت: " ما به بانک مرکزی کار نداریم. شما به بازار بروید و ‏خودتان تحقیق کنید، بعد متوجه می شوید که قیمت ها کاهش داشته است." در همین راستا ‏برخی آگاهان آخرین متدهای علمی دستیابی به واقعیت های اجتماعی و اقتصادی را بشرح ‏زیر اعلام کردند:‏
روش بررسی آمار قدرت خرید: دست می کنیم توی جیب خودمان و پول مان را می شماریم.‏
روش محاسبه گرانی قیمت ها: آمارهای مرکز آمار را می گیریم، آنها را پاره می کنیم و بعد ‏می رویم بازار از همکلاسی سابق مان که ساندویچ فروش است، قیمت لوازم منزل را می ‏پرسیم.‏
روش محاسبه قیمت خانه: به سراغ بنگاه مسکن می رویم، او از دیدن ما می ترسد و قیمت ‏مناسب را می گوید.‏
روش محاسبه نرخ رشد: نرخ رشد چهار سال گذشته را می گیریم و آن را همین جوری ‏ضربدر دو می کنیم و جواب را در حضور رهبر اعلام می کنیم.‏
روش محاسبه قدرت سیاسی: تعداد کشورهایی که به آنها سفر کردیم یا ممکن است سفر کنیم، ‏یا رهبران آنها به کشور ما سفر کرده اند، یا شماره کد تلفن شان را بلدیم محاسبه می کنیم، و آن ‏را از تعداد کل کشورها کم می کنیم، حاصل جمع می شود تعداد طرفداران ما در جهان.‏
نتیجه گیری اخلاقی: آمار چیزی است که لازم است گفته شود، نه چیزی که واقعا هست.‏

انتخابات و حاجی ارزونی
صد بار گفتم این احمدی نژاد به محض اینکه تصمیم بگیرد مشکلات را حل کند، همه چیز ‏درست می شود. دیدید؟ هنوز طرح اقتصادی اجرا نشده نتایج آن آشکار شد. مسوول سازمان ‏بازرگانی استان تهران در آستانه انتخابات و اعلام نظر کارشناسان مبنی بر افزایش جدید قیمت ‏ها در ماههای آینده گفت: " بهای همه کالاها در حال پائین آمدن است." وی به تمام کالاها ‏دستور داد سریعا پائین بکشند.‏

در راستاي اينکه ملت ايران هر هفته اي بايد حداقل يک بار امتحان پس بدهند و ما هم مثل بقيه فکر مي کنيم ‏خوانندگان ما همان ملت ايران هستند، لذا لطفا بهترين گزينه را در مورد سووالات زير انتخاب کرده و چون ‏نمي توانيد علامت بزنيد، به جاي آن بشکن بزنيد:‏

سووال اول: با توجه به اينکه محمود احمدي نژاد گفته است که "عقب ماندگان سياسي به دنبال سلاح هسته اي ‏هستند." لطفا گزينه مناسب را انتخاب کنيد.‏

‏1) احمدي نژاد بطور غيرمستقيم اعتراف کرده است که دنبال سلاح هسته اي است؟‏
‏2) احمدي نژاد با ايماء و اشاره گفته است که دنبال سلاح هسته اي است؟‏
‏3) احمدي نژاد بطور مستقيم اعتراف کرده است که دنبال سلاح هسته اي است؟‏
‏4) در هر حال احمدي نژاد دنبال سلاح هسته اي است؟‏

سووال دوم: در جمله هاشمي رفسنجاني "اساس تشکيل حکومت در اسلام پذيرش مردم است." از چه شيوه ‏ادبي استفاده شده است؟‏
‏1) رئاليسم جادويي
‏2) ادبيات علمي و تخيلي
‏3) شيوه ادبي تعليق به محال
‏4) مهملات شاعرانه

سووال چهارم: مناسب ترين پاسخ براي جمله سيد محمد خاتمي که گفته است "مساله فلسطين مظهر بداخلاقي ‏زمان ماست." کدام يک از گزينه هاي زير است؟
‏1) نازبشي عزيزم!؟ ‏
‏2) بابا خشونت! تو که کشتيش!؟
‏3) ممد! تو رو خدا اعصابتو خورد نکن، حيفه؟
‏4) ووووووووي! جاذبه، با همين خشونت ات منو جذب کردي؟

سووال پنجم: با توجه به اينکه "آقاي عماد افروغ دولت را به رعايت اخلاق و انصاف دعوت کرد." با فرض ‏صحت اين موضوع عمل وي شبيه به کداميک از گزينه هاي زير است؟
‏1) اقدام مذبوحانه؟
‏2) کار بي نتيجه؟
‏3) نصيحت کردن آدم کر توسط کسي که صدايش گرفته است؟
‏4) هر سه پاسخ فوق و کار آقاي افروغ غلط است؟ ‏

سووال ششم: استاد باهنر گفته است "در مورد تورم ما خودمان هم فکر مي کنيم اين حرف هايمان قانع کننده ‏نيست." به چه دليل آقاي باهنر چنين جمله اي را گفته است؟‏
‏1) محض تفريح؟
‏2) چون همين صداقتش ما را کشته است؟
‏3) چون نزديک انتخابات است؟
‏4) چون باهنر خيلي بامزه است؟‏

سووال هفتم: رئيس جمهور ايران گفته است "امروز هرجا مسوولان ايراني مي روند در صدر توجهات و ‏اخبار جهاني هستند." شکل صميمانه اين جمله کدام است؟
‏1) من هر وقت مي رم خارج همه منو نگاه مي کنند؟‏
‏2) تو آمريکا همه جا منو با انگشت نشون مي دادن و مي گفتن ماموت، ماموت؟‏
‏3) احمق ها! واسه چي توني ايران منو آدم حساب نمي کنين، من خيلي مهم هستم؟‏
‏4) همه جا از من عکس مي گرفتن و همه تلويزيون ها منو نشون مي دادن؟‏

سووال هشتم: اشکال اين جمله مرتضي نبوي که سه روز قبل گفته شد که "پول نفت توسط دولت نهم بد خرج ‏شده است." در کجاست؟
‏1) اين جمله بايد يک سال قبل گفته مي شد؟‏
‏2) اين جمله بايد دو سال قبل گفته مي شد؟
‏3) اين جمله دو سال قبل توسط ديگران گفته شده است؟
‏4) اشکالش اين است که نزديک انتخابات بعدي است؟‏

سووال نهم: جمله آقاي عسگراولادي که گفته است "عده اي از اصولگرايان نسبت به عملکرد احمدي نژاد ‏انتقاد دارند." به جاي کلمه اصولگرايان از چه کلمه ديگري مي توان استفاده کرد تا جمله درست باشد؟
‏1) عده اي از اصلاح طلبان نسبت به عملکرد احمدي نژاد انتقاد دارند.‏
‏2) عده اي از اعضاي کابينه نهم نسبت به عملکرد احمدي نژاد انتقاد دارند.‏
‏3) عده اي از مردم ايران نسبت به عملکرد احمدي نژاد انتقاد دارند.‏
‏4) عده اي از کساني که شعور دارند نسبت به عملکرد احمدي نژاد انتقاد دارند.‏
‏5) عده اي از رهبران جهان نسبت به عملکرد احمدي نژاد انتقاد دارند.‏
‏6) خدا و پيغمبر و ائمه اطهار نسبت به عملکرد احمدي نژاد انتقاد دارند.‏

سووال دهم: از جمله رئيس جمهور که گفته است "بايد مشکلات داخلي را حل کنيم و به مسووليت هاي جهاني ‏بينديشيم." چه نتيجه اي مي گيريم؟
‏1) ايران محلي است پر از مشکلات و جهان محلي است که من مي توانم مسووليت آن را بعهده بگيرم؟
‏2) تا وقتي مشکلات داخلي حل نشده نبايد به مسووليت هاي جهاني بينديشيم ولي من اين کار را مي کنم؟‏
‏3) اينکه عده اي فکر مي کنند بايد به مسووليت هاي داخلي بينديشيم و مشکلات جهان را هم حل کنيم، کار من ‏نيست، به من چه؟
‏4) مامانم گفته بود تو خيلي بزرگي، ولي هيچ کس باور نمي کرد؟‏

‎‎دوم دام دارارام دارام دارام ديم‎‎

در اين روزها حسابي دارم مطلب براي دوم دام دات کام مي گذارم و تقريبا دارد مي شود همان وب سايتي که ‏قرار است بعدا بشود. قصد دارم "روزشمار يک انقلاب" را هم در يک بخش دوم دام بگذارم و مقالاتي را که ‏به انگليسي هم ترجمه شده در دوم دام منتشر کنم. به ما سر بزنيد و ما را از راهنمايي هاي تان محروم نکنيد. ‏ضمنا اگر يکي بگويد که چطوري مي توانم به ديگران لينک بدهم، خيلي عالي مي شود. با اي ميل من تماس ‏بگيريد و به دوم دام برويد.‏

ebrahim.nabavi@gmail.com
www.doomdam.com